Nazım Fikret

Sen sessizliğe oyna ben senin için yanayım

Ey gül, gül gülebilirsen

Saçlarının kokusunu seviyorum

Şu yaz gününde en karlı dağlardaki çiğ damlası gibi

Kimse yaklaşamaz el uzatamaz şanına

Beni sen değil de dudakların dokusun beni

Evler değil vicdanlar yıkılmış bu memlekette

Gözlerinin bebeğine Uzun uzun bakmak lazım

Elma kattım şeker kattım

Hayatın en güzel baharında

Hayırdır güzel kız ne bakıyorsun,

Savaşmak aşkın ruhunda var

Kendini küçük görme

Sevmek bir su, Sevilmek bir meyve

Hayatı hayatta hiç sevmezdim

Seni sevmek ölümüne

Ne ateşler gördüm ben

Gönlümdeki acı dinmek bilmiyor

Alışmışsın nasıl da bana

Her zaman bir gül diktim, dikeni elime batacağını bile bile...